बिबस नारी

हरेक रात उ

एक-एक गरी फुस्किन्छे

आफै पत्र- पत्र  च्यातिन्छे

च्यातिदा च्यातिदा उ

पत्र बिनाको सयपत्री भइसकिछ

तापनी पनि उ च्यातिइरहनु पर्छ

च्यातीनु उश्को बिबशता हो

अझै च्यात्न आउनेको

केहि कमी छैन उश कहाँ

फगत केहि सयमा
आफैलाई साटी रहिछे

ज्यान पाल्न
आफ्नो र  बालबच्चाको

डान्स बारको बिकल्प खोज्दै

मसाज पार्लरमा पुगेकी उ

आफैलाई च्यात्ने हातहरुसँग

सिउने सियो मागी रहेकीछ

काठमाडौं सुत्दा उठ्ने

र उठ्दा सुत्ने

उश्को जिन्दगी।