रुप बेच्ने सानु

   आफ्नै  रूप किन  बेच्न थाल्यौ  सानु

 पैसामै आफ्नो ज्यान किन फाल्यौ सानु ।

दु:ख गरे  जिन्दगीमा नहुने  के पो  छ र

 झट्टै धनी हुने  रहर किन फाल्यौ  पाल्यौ सानु।

प्वाल  परेको डुंगामा किन खुट्टा हाल्यौ  सानु 

आँफैलाई बेचेर किन गरीबिलाई टाल्यौ  सानु।

 गरीबिलाइ   होइन अब कालले पो जित्ने भो

 सजिलो छ काम भन्दै  किन पाइला चाल्यौ सानु।

 धनको  आगोमा किन आफैलाई बाल्यौ सानु 

अमुल्य यो जिबन किन त्यसै फाल्यौ  सानु  । 

             

बिबस नारी

हरेक रात उ

एक-एक गरी फुस्किन्छे

आफै पत्र- पत्र  च्यातिन्छे

च्यातिदा च्यातिदा उ

पत्र बिनाको सयपत्री भइसकिछ

तापनी पनि उ च्यातिइरहनु पर्छ

च्यातीनु उश्को बिबशता हो

अझै च्यात्न आउनेको

केहि कमी छैन उश कहाँ

फगत केहि सयमा
आफैलाई साटी रहिछे

ज्यान पाल्न
आफ्नो र  बालबच्चाको

डान्स बारको बिकल्प खोज्दै

मसाज पार्लरमा पुगेकी उ

आफैलाई च्यात्ने हातहरुसँग

सिउने सियो मागी रहेकीछ

काठमाडौं सुत्दा उठ्ने

र उठ्दा सुत्ने

उश्को जिन्दगी।